ZNAJDŹ ARTYKUŁ

PROTEASOMALNA DEGRADACJA SPECYFICZNYCH BIAŁEK JAKO KLUCZOWY MECHANIZM REGULACJI PROCESÓW ŻYCIOWYCH W NASIONACH

Utrzymanie homeostazy w komórkach żywych organizmów eukariotycznych zależy od ilości oraz aktywności wielu różnych białek, które są regulowane na poziomie transkrypcji, translacji, modyfikacji potranslacyjnych, a także od efektywności ich proteolizy. Istotną rolę w degradacji specyficznych białek uczestniczących w regulacji wielu procesów życiowych roślin, odgrywają katalityczne kompleksy proteaz, zwane proteasomami 26S i 20S. Proteoliza z udziałem tego pierwszego, wymaga zaangażowania różnego rodzaju enzymów, tworzących wspólnie szlak ubikwitynowo-proteasomalny (ang.

10.00zł

SIEĆ POWIĄZAŃ SZLAKÓW FITOCHROMOWYCH, KRYPTOCHROMOWYCH ORAZ INDUKOWANYCH PRZEZ REGULATORY WZROSTU I ROZWOJU W BIOLOGII NASION

Światło to jeden z wszechobecnych czynników środowiskowych, który determinuje wzrost i rozwój roślin lądowych. Towarzyszy roślinie w trakcie całego jej cyklu życiowego, łącznie z embriogenezą i kiełkowaniem nasion. Charakter odpowiedzi nasion na bodźce świetlne jest zazwyczaj specyficzny dla danego gatunku. Istnieje jednak prawidłowość: czynnik ten stymuluje kiełkowanie nasion małych, natomiast hamuje bądź nie wywiera wpływu na nasiona większe.

RODNIK HYDROKSYLOWY – MAŁA CZĄSTECZKA O DUŻYM ZNACZENIU W BIOLOGII KOMÓRKI ROŚLINNEJ

Rodnik hydroksylowy (OH•) posiadający niesparowany elektron i charakteryzujący się bardzo krótkim okresem półtrwania (10-9 s) jest najbardziej reaktywną formą tlenu (ang.Reactive Oxygen Species, ROS), zdolną do wchodzenia w reakcje ze wszystkimi substancjami

POLIAMINY W REGULACJI SPOCZYNKU I KIEŁKOWANIA NASION

Poliaminy (putrescyna, spermina, spermidyna) są głównie znane z ochronnej roli jaką pełnią w organizmach roślinnych narażonych na działanie różnych stresów biotycznych i abiotycznych. Należą do grupy regulatorów wzrostu i rozwoju. Wraz z klasycznymi fitohormonami oraz cząsteczkami sygnałowymi, takimi jak reaktywne formy tlenu (ROS) i tlenek azotu (NO), uczestniczą w regulacji embriogenezy, a także spoczynku, kiełkowania i starzenia nasion.

KONDYCJONOWANIE JAKO STRATEGIA USZLACHETNIANIA NASION

Kondycjonowanie nasion jest zabiegiem powszechnie stosowanym w rolnictwie, ogrodnictwie i leśnictwie w celu poprawy zdolności nasion do kiełkowania. Proces ten polega na uwadnianiu nasion w ściśle kontrolowanych warunkach, w stopniu pozwalającym na rozbudzenie ich aktywności metabolicznej, ale niewystarczającym do zainicjowania wzrostu zarodka i przebicia okrywy nasiennej przez oś zarodkową. Przebicie okrywy nasiennej uznawane jest za zakończenie procesu kiełkowania. Po zabiegu kondycjonowania nasiona są suszone do początkowej zawartości wody.

10.00zł

Redakcja
Andrzej Łukaszyk - przewodniczący, Zofia Bielańska-Osuchowska, Szczepan Biliński, Mieczysław Chorąży, Aleksander Koj, Włodzimierz Korochoda, Leszek Kuźnicki, Aleksandra Stojałowska, Lech Wojtczak

Adres redakcji:
Katedra i Zakład Histologii i Embriologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, ul. Święcickiego 6, 60-781 Poznań, tel. +48 61 8546453, fax. +48 61 8546440, email: mnowicki@ump.edu.pl

PBK Postępby biologi komórki