Witamina D jest jednocześnie witaminą i prohormonem, którego stymulujący wpływ na jelitowe wchłanianie wapnia i przebudowę kośćca jest nieodzowny dla prawidłowej budowy szkieletu. Złożony proces syntezy i aktywacji tej witaminy sprawił, że jej niedobór jest wszechobecny i zmaga się z nim niemal połowa światowej populacji. Z tego powodu suplementacja witaminy D stała się szeroko rekomendowana i powszechna. W obliczu popularności i ogólnej dostępności preparatów z witaminą D należy się jednak zastanowić czy ich stosowanie poza potwierdzonymi korzyściami nie niesie za sobą również ryzyka zwapnienia tkanek, a w szczególności naczyń krwionośnych oraz zaburzeń rytmu serca. Tym bardziej zastanawiające może być częste łączenie w preparatach witaminy D3 i wzmagającej krzepnięcie krwi K2. Te pytania stanowiły podstawę pracy, która rozprawia nad bezpieczeństwem suplementacji tych dwóch witamin pod kątem ryzyka wystąpienia niekorzystnych zmian w układzie krążenia. Dokładny przegląd literatury naukowej związanej z przedstawionym tematem prowadzi do następującej konkluzji: stosowanie bardzo dużych dawek witaminy D może indukować zwapnienie tętnic oraz arytmie, natomiast przy stosowaniu rekomendowanych dawek suplementu tego składnika nie stwierdza się ryzyka wystąpienia tego typu zmian. Dodatkowe przyjmowanie witaminy K natomiast zwiększa efektywność mineralizacji kości i spowalnia wapnienie tkanek miękkich, a jej odpowiednie dawkowanie nie tylko nie zwiększa ryzyka wystąpienia incydentów zakrzepowo-zatorowych, a wręcz stabilizuje INR, będący jednym z głównych parametrów krzepliwości krwi.