Niedokrwienny udar mózgu (NUM) jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności i zgonów na świecie. Wczesne zastosowanie leczenia reperfuzyjnego stanowi podstawę leczenia, mającego na celu przywrócenie przepływu krwi przez mózg i ograniczenie uszkodzenia niedokrwiennego. Dwie główne metody leczenia NUM – tromboliza dożylna (IVT) z użyciem tkankowego aktywatora plazminogenu i trombektomia mechaniczna (MT) – mogą być stosowane oddzielnie lub w połączeniu. Niniejszy przegląd przedstawia aktualne dane dotyczące skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa i efektów ekonomicznych skojarzonej terapii trombolitycznej i reperfuzji mechanicznej w porównaniu z monoterapią w NUM. Połączenie trombektomii dożylnej i trombektomii mechanicznej wykazało nieznacznie wyższy odsetek skutecznej reperfuzji i korzystnego powrotu funkcji w porównaniu z samą trombektomią mechaniczną, szczególnie w przypadku zaburzeń krążenia w przednim kręgu unaczynienia i w zakresie tętnicy podstawnej. Różnice w śmiertelności i objawowym krwawieniu śródczaszkowym nie były jednak statystycznie istotne. Terapia potrójna z trombolizą wewnątrztętniczą dodaną do dożylnej trombolizy i mechanicznej trombektomii nie przyniosła dodatkowych korzyści, ale została uznana za bezpieczną. Czynnikami predykcyjnymi niekorzystnych wyników leczenia były wysokie wyniki w skali NIHSS przy przyjęciu, udar w tylnym krążeniu mózgowym oraz opóźnione rozpoczęcie leczenia. Analizy ekonomiczne przeprowadzone w krajach o wysokich dochodach wykazały, że trombektomia mechaniczna – z trombektomią mechaniczną lub bez – jest opłacalna, a potencjalne oszczędności wynikają z poprawy wyników długoterminowych. Podsumowując, połączenie trombolizy i trombektomii mechanicznej oferuje niewielką, ale stałą poprawę w zakresie skuteczności reperfuzji i wyników funkcjonalnych bez zwiększania częstości zdarzeń niepożądanych. Chociaż bezpośrednia trombektomia mechaniczna pozostaje skuteczna, należy rozważyć terapię łączoną u kwalifikujących się pacjentów w ramach okien terapeutycznych. Konieczne są dalsze badania w celu optymalizacji doboru pacjentów, minimalizacji nieskutecznej klinicznie reperfuzji i potwierdzenia opłacalności w różnych placówkach opieki zdrowotnej.