Niedokrwienny udar mózgu (NUM) jest główną przyczyną niepełnosprawności u osób dorosłych powyżej 50. roku życia i trzecią najczęstszą przyczyną zgonów na świecie. Pomimo postępów w terapiach reperfuzyjnych, takich jak tromboliza dożylna i trombektomia mechaniczna, u nawet dwóch trzecich chorych reperfuzja jest nieskuteczna klinicznie, pomimo radiologicznych wykładników udrożnienia naczynia mózgowego. Niedożywienie i sarkopenia mogą przyczyniać się do tych niekorzystnych wyników leczenia reperfuzyjnego.

Najczęstszą metodą leczenia nowotworów ośrodkowego układu nerwowego (OUN) u dzieci jest zabieg neurochirurgiczny, który może czasowo lub trwale zaburzyć pracę mózgu, uniemożliwiając samodzielne jedzenie. Wówczas należy rozważyć zastosowanie u pacjenta długoterminowego dostępu do przewodu pokarmowego. W przypadku, kiedy u pacjenta stwierdza się niedożywienie należy jak najszybciej podjąć kroki zmierzające do poprawy jego stanu odżywienia. Wyniszczenie wydłuża hospitalizację pacjenta, zwiększa koszty leczenia a także zwiększa ryzyko powikłań pooperacyjnych.