ZNAJDŹ ARTYKUŁ

Arabidopsis thaliana – metody genetycznej transformacji

Od wielu lat rzodkiewnik pospolity (Arabidopsis thaliana) wykorzystywany jest jako roślina modelowa. Znalazł on szerokie zastosowanie w biologii molekularnej, genetyce i fizjologii roślin. Ważnym przełomem w metodologii genetycznej transformacji roślin było wykazanie w przypadku Arabidopsis thaliana możliwości uzyskania transgenicznych roślin bez konieczności stosowania kultur in vitro. Metoda transformacji in planta została opisana ponad 20 lat temu.

Genetyczna kontrola samoodtwarzania merystemu apikalnego pędu Arabidopsis thaliana

Merystem apikalny pędu pełni dwie zasadnicze funkcje: samoodtwarzania i tworzenia zawiązków organów bocznych, takich jak liście i pędy pachwinowe. Funkcje te są ściśle związane ze strefami cytohistologicznymi merystemu. Strefa centralna, która jest zaangażowana w samoodtwarzanie merystemu, u Arabidopsis thaliana charakteryzuje się ekspresją genów rodziny CLAVATA i WUSCHEL. Tworzenie zawiązków organów bocznych następuje w strefie peryferycznej. Położony poniżej strefy centralnej merystem słupowy uczestniczy w tworzeniu łodygi.

Komunikacja symplastowa: terminologia, fluorochromy i embriogeneza Arabidopsis thaliana

Rola komunikacji symplastowej jako elementu systemu wymiany informacji między komórkami organizmu roślinnego w trakcie jego wzrostu i rozwoju została opisana na przykładzie embriogenezyArabidopsis thaliana. Badania ostatnich lat pokazały bowiem, że jednym z mechanizmów regulacji procesów rozwojowych są zmiany w przepuszczalności plazmodesm między komórkami zarodka.

Genetyczne i molekularne podstawy rozwoju włośników u Arabidopsis thaliana

Włośniki są wypustkami komórek epidermy korzenia, mają cylindryczny kształt i charakteryzują się wzrostem szczytowym polegającym na odkładaniu nowego materiału budującego błonę i ścianę komórkową w szczycie rosnącej wypustki. Poza zwiększaniem powierzchni chłonnej, pobieraniem wody i soli mineralnych oraz zakotwiczaniem rośliny w podłożu, włośniki biorą udział w tworzeniu interakcji z mikroorganizmami glebowymi, mogą być również miejscem syntezy i wydzielania bioherbicydów. Rozwój włośników jest procesem złożonym, w który zaangażowanych jest wiele białek, enzymów i struktur komórkowych.

REGULACJA KWITNIENIA PRZEZ ŒŚWIATŁO

Kwitnienie rośœlin jest złożonym procesem fizjologicznym zależnym od wielu czynników zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Przejœcie rośœlin ze stanu wegetatywnego do generatywnego jest u Arabidopsis thaliana kontrolowane przez kilka szlaków rozwojowych. U większoœści rośœlin proces zakwitania zależy od czynników śœrodowiskowych, takich jak: temperatura oraz œświatło. Szlak zależny od jakośœci œświatła związany jest ze zjawiskiem zwanym syndromem zacienienia. Przyspieszenie kwitnienia podczas syndromu zacienienia jest zależne od trzech cząsteczek: PHYB, białka PFT1 oraz genu FT.

Molekularne i fizjologiczne podstawy funkcjonowania roślinnego zegara okołodobowego

Zegar okołodobowy stanowi jedno z najbardziej fascynujących przystosowań do życia na Ziemi. Dzięki wewnętrznemu zegarowi organizmy mogą nie tylko reagować na periodyczne następstwo dnia i nocy, ale również mierzyć długość dnia, będącą wskaźnikiem pór roku. Endogenny zegar generuje rytmy około 24-godzinne. Nastawianie zegara odbywa się głównie poprzez zmiany warunków świetlnych i temperatury o świcie i zmierzchu.

Redakcja
Andrzej Łukaszyk - przewodniczący, Zofia Bielańska-Osuchowska, Szczepan Biliński, Mieczysław Chorąży, Aleksander Koj, Włodzimierz Korochoda, Leszek Kuźnicki, Aleksandra Stojałowska, Lech Wojtczak

Adres redakcji:
Katedra i Zakład Histologii i Embriologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, ul. Święcickiego 6, 60-781 Poznań, tel. +48 61 8546453, fax. +48 61 8546440, email: mnowicki@ump.edu.pl

PBK Postępby biologi komórki