ZNAJDŹ ARTYKUŁ

PRZYDATNOŚĆ OCENY KONFIGURACJI CHROMATYNY OOCYTÓW SSACZYCH, JAKO MARKERA KOMPETENCJI MEJOTYCZNYCH I ROZWOJOWYCH

Izolowane z jajnika profazowe oocyty charakteryzują się u większości ssaków występowaniem dwóch różnych typów konfiguracji chromatyny. Konfiguracja typu SN cechuje oocyty o wyższych kompetencjach rozwojowych i mejotycznych w przeciwieństwie do konfiguracji typu NSN, która charakteryzuje oocyty niezdolne po zapłodnieniu do pełnego rozwoju. Różnice między oocytami obydwu typów przejawiają się zarówno w globalnym poziomie transkrypcji i statusie epigenetycznym chromatyny, jak i w zmianach w ekspresji genów niezbędnych w rozwoju zarodkowym.

10.00zł

MOLEKULARNE MARKERY NIEPŁODNOŚCI MĘSKIEJ: ZABURZENIA TRANSKRYPCJI I TRANSLACJI PROTAMIN CHROMATYNY PLEMNIKA* – CZĘŚĆ II

Niepłodność męska może być powiązana z zaburzeniami kondensacji chromatyny plemników wynikającymi między innymi z nieprawidłowości struktury i ilości protamin. Podłożem tych zmian są nie tylko nieprawidłowe sekwencje nukleotydowe genów tych białek, ale także zaburzenie ich ekspresji i translacji. Stąd też badania dotyczące regulacji tych procesów są przedmiotem wielu badań doświadczalnych, które starają się ujawnić molekularne podłoże męskiej sterylności, szczególnie idiopatycznej.

FIZJOLOGICZNE I BIOCHEMICZNE PODSTAWY KONDYCJONOWANIA NASION

Artykuł jest przeglądem aktualnego stanu wiedzy na temat fizjologicznych i biochemicznych podstaw kondycjonowania nasion – zabiegu przedsiewnego, poprawiającego zdolność nasion do kiełkowania. Omówione zagadnienia ukazują szereg procesów, które ulegają modyfikacjom w odpowiedzi na ten zabieg. W trakcie kondycjonowania nasion następuje rozluźnienie struktury bielma i hydroliza zawartych w nim substancji zapasowych. Rearanżacji ulega system błon wewnętrznych oraz ich skład fosfolipidowy.

10.00zł

Regulacja alternatywnego splicingu

Alternatywny splicing to proces, w którym z jednego pre-mRNA powstaje więcej niż jedna izoforma mRNA. Rodzaj powstającej izoformy mRNA jest wynikiem działania dość skomplikowanych mechanizmów regulacyjnych, które pozwalają na uzyskanie na przykład tkankowo-specyficznego wzoru splicingu bądź zmian komórkowego profilu splicingu na różnych etapach rozwoju. Jest to możliwe dzięki współdziałaniu szeregu elementów, spośród których należy wymienić: sekwencję nukleotydową oraz strukturę drugorzędową pre-mRNA, czynniki splicingowe oraz dodatkowe czynniki białkowe i niebiałkowe.

Redakcja
Andrzej ŁUKASZYK – przewodniczący, Szczepan BILIŃSKI,
Mieczysław CHORĄŻY, Włodzimierz KOROHODA,
Leszek KUŹNICKI, Lech WOJTCZAK

Adres redakcji:
Katedra i Zakład Histologii i Embriologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, ul. Święcickiego 6, 60-781 Poznań, tel. +48 61 8546453, fax. +48 61 8546440, email: mnowicki@ump.edu.pl

PBK Postępby biologi komórki